Obraz  przedstawia monumentalne, złociste miasto unoszące się wśród chmur, rozświetlone blaskiem przypominającym płomień. Jego strzeliste wieże i kopuły wyrastają z nieba niczym świątynie światła, a poniżej rozciąga się morze obłoków w odcieniach błękitu i złota. W oddali widać inne unoszące się budowle, jakby ten świat należał do bogów lub snów. To wizja potęgi i transcendencji — miejsca, w którym ogień symbolizuje duchową energię, a miasto staje się metaforą ludzkiego dążenia do światła, wieczności i doskonałości.